Choroby kotów wywoływane przez pasożyty zewnętrzne

Choroby kotów wywoływane przez pasożyty zewnętrzne

Świerzb

Wywoływany jest przez stawonoga – świerzbowca Notoedres cati. Jest to choroba wysoce zaraźliwa, przenoszona się przez kontakt bezpośredni lub za pośrednictwem przedmiotów. Charakteryzuje się bardzo silnym świądem.

Objawy

Samica drąży kanały w naskórku i składa tam jaja. Skóra staje się pokryta grudkami, bezwłosa, grubieje, marszczy się, fałduje, pokrywa żółtoszarymi strupami. Towarzyszy temu silny świąd. koty drapią skórę, przez co w tych miejscach dochodzi często do wtórnych zakażeń.

Rozkład zmian jest charakterystyczny, zazwyczaj są one symetryczne: zaczynają się przy brzegu małżowiny usznej, rozszerzają na cała małżowinę i czubek głowy. Zmiany mogą się pojawiać na kończynach i kroczu, prawdopodobnie jako wynik przeniesienia pasożyta w czasie wylizywania. W rzadkich przypadkach objęta przez zmiany może zostać cała powierzchnia ciała.
Pasożyty są zazwyczaj liczne i dość łatwo je znaleźć w badaniu zeskrobiny.
Świąd powodowany przez świerzbowca kociego słabo reaguje na terapię glikokortykosteroidami, dobrze zaś na leki przeciw pasożytom zewnętrznym.

Leczenie
– iwermektyna 0,2 mk/kg masy ciała doustnie lub podskórnie dwukrotnie w odstępie dwutygodniowym lub 0,4 mg/kg masy ciała podskórnie jednokrotnie (iwermektyna nie jest zarejestrowana do użytku u kotów!)
– amitraz rozcieńczony z wodą 1:250, miejscowo na zmiany, nie więcej niż 1/3 powierzchni ciała smarowana za jednym razem, używać 1-2 razy w tygodniu do ustąpienia zmian (amitraz nie jest zarejestrowany do użytku u kotów!)
– z preparatów gotowych dobrze sprawdza się Stronghold
– zwalczanie wtórnych zakażeń – antybiotyki, leki dezynfekujące skórę

Należy leczyć wszystkie koty, które miały kontakt z chorym osobnikiem. Leczenie trwa do czasu ustąpienia zmian lub stwierdzenia braku występowania. pasożytów w zeskrobinie
Świerzb uszny
Wywoływany jest przez stawonoga Otodectes cynotis. Jest to roztocze pasożytujące na powierzchni skóry w przewodzie słuchowym zewnętrznym i w jego okolicy, na skórze głowy. Odżywia się ono złuszczonym naskórkiem.
Objawy
– obecność brązowoczarnego wysięku w przewodzie słuchowym
– u kociąt zazwyczaj silny świąd , trzepią uszkami, drapią je
– u dorosłych kotów może przebiegać bezobjawowo

Świąd jest najprawdopodobniej powodowany przez reakcję nadwrażliwości na świerzbowce i może prowadzić do samouszkodzeń skóry przez koty. Możliwe są zakażenia wtórne i krwiaki, zwłaszcza na powierzchni grzbietowej małżowiny usznej i na skórze głowy. Czasami zmiany pojawiają się w miejscach nietypowych, w wyniku przeniesienia pasożytów podczas czyszczenia, np. na ogonie.

Rozpoznanie na podstawie objawów klinicznych oraz stwierdzenia obecności pasożytów w zeskrobinie naskórka
Leczenie
– preparaty złożone, o działaniu przeciwbakteryjnym/przeciwgrzybiczym/przeciwzapalnym/przeciwpasożytnicznym, np. Oridermyl, Panolog
– iwermektyna 0,2 mk/kg masy ciała doustnie lub podskórnie dwukrotnie w odstępie dwutygodniowym lub 0,4 mg/kg masy ciała podskórnie jednokrotnie (iwermektyna nie jest zarejestrowana do użytku u kotów!)
– amitraz rozcieńczony z wodą 1:250, miejscowo na zmiany, nie więcej niż 1/3 powierzchni ciała smarowana za jednym razem, używać 1-2 razy w tygodniu do ustąpienia zmian (amitraz nie jest zarejestrowany do użytku u kotów!)

Należy leczyć wszystkie koty, które miały kontakt z chorym osobnikiem. Leczenie trwa do czasu ustąpienia zmian lub stwierdzenia braku występowania pasożytów w zeskrobinie.

Pchły
Inwazja pcheł powodowana jest przez pchłę kocią, Ctenocephalides felis. Pchły to brązowe, małe, spłaszczone bocznie owady. Dorosła samica pasożytuje na kocie, ssąc jego krew. Złożone przez nią jaja spadają na ziemię, gdzie odbywa się ich dalszy rozwój.

Trzeba pamiętać, że nie wszystkie pchły żyją na kocie. Większość znajduje się w środowisku, przenosząc się na żywiciela jedynie w celu pobrania pokarmu. Dość trudno jest je znaleźć na nosicielu, najczęściej na stronie brzusznej i w pachwinach. Ale nie znalezienie pcheł nie oznacza ich braku, wystarczy znalezienie ich odchodów w sierści kota. Inwazja pcheł to choroba wysoce zaraźliwa.
Objawy
Problemem nie jest zazwyczaj sama obecność pcheł ile nadwrażliwość kota na ich ślinę. Alergia na ślinę pcheł prowadzi do silnego świądu i zmian zapalnych na skórze. Może dochodzić do przeczulicy grzbietu, powodującej napadowe skurcze skóry w tej okolicy, którym towarzyszy gwałtowne lizanie i miauczenie. Możliwe też są przypadki łysienia w okolicy ogona (miejsca wyglądające jak ściernisko, z licznymi połamanymi włosami w wyniku samouszkodzenia), różnego stopnia symetryczne łysienie, pojawianie się pokrytych strupami grudek (prosówkowe zapalenie skóry).
Często dochodzi do wtórnych zakażeń w wyniku samouszkodzeń skóry.
U młodych kociąt zdarzają się inwazje na tyle intensywne, że utrata krwi prowadzi do powstania anemii i w rezultacie do śmierci z wycieńczenia.
Pchły są żywicielami pośrednimi tasiemca Dipylidium caninum. Często po stwierdzeniu pchlicy można mieć pewność, że doszło do inwazji tego tasiemca.
Leczenie
– standardowe leki przeciwpchelne,np. Frontline czy Stronghold
– w przypadku wystąpienia świądu należy podać glikokortykosteroidy długo działające w celu zablokowania świądu i zapobieżenia dalszym samouszkodzeniom skóry
– w razie zakażeń wtórnych antybiotykoterapia i leki dezynfekujące na uszkodzoną skórę
– równolegle należy przeprowadzić terapię przeciw robakom, dwa razy w odstępie dwóch tygodni
– należy pamiętać o obecności pcheł w środowisku, dlatego należy starannie odkurzyć mieszkanie, po którym należy wyrzucić worek od odkurzacza i filtry, wygotować lub wyrzucić posłanie, na którym spał kot, mieszkanie spryskać dostępnymi w sklepach z artykułami dla zwierząt preparatami przeciwko stawonogom, np. Beaphar.

Wszy


Inwazję wszy wywołuje wesz Felicola subrostratus. Najczęściej atakuje młode zwierzęta, ale zdarzają się inwazje również u zwierząt dorosłych. Inwazja wszy jest ściśle związana z gospodarzem, cały cykl rozwojowy przebiega na skórze kota. Do zakażenia dochodzi głównie drogą bezpośrednią, ale możliwe jest też pośrednie, np. poprzez wspólne posłanie.
Objawy
Ukąszenia i ślina owada powodują świąd, który może prowadzić do samouszkodzeń i w rezultacie do zakażeń wtórnych skóry. Możliwa jest anemia, objawiająca się bladością błon śluzowych i osłabieniem. Najczęściej występuje na głowie, pachach, stawach łokciowych, pachwinach i kroczu. Na sierści widoczne są liczne białe jaja, które wraz z łuszczącym się naskórkiem dają obraz silnego łupieżu.
Leczenie
– jak w przypadku inwazji pcheł

Chejletieloza


Powodowana jest przez roztocza Cheyletiella spp, które bytują w naskórku, poruszają się w tunelach, drążonych przez nie w warstwie zrogowaciałej naskórka, często nie powodując żadnych objawów klinicznych. Często pojawiają się również zmiany u ludzi. Jest to choroba wysoce zaraźliwa, łatwo szerząca się, zazwyczaj poprzez kontakt bezpośredni, choć jest również możliwe zakażenie pośrednie. Roztocza są ściśle związane z żywicielem, ale dorosłe mogą przeżyć nawet do 10 dni w środowisku.
Objawy
Roztocza te najczęściej atakują młode zwierzęta, u dorosłych kotów przebieg jest często bezobjawowy. Dochodzi do nasilonego łuszczenia się skóry,  suchego łupieżu, silnego świądu, łysienia, zapaleń skóry. Roztocza poruszając się w kanalikach w naskórku powodują poruszanie się łusek, tworząc charakterystyczny obraz „ruszającego się łupieżu” lub „łupieżu wędrującego”.
Leczenie
– iwermektyna 0,2 mk/kg masy ciała doustnie lub podskórnie dwukrotnie w odstępie dwutygodniowym lub 0,4 mg/kg masy ciała podskórnie jednokrotnie (iwermektyna nie jest zarejestrowana do użytku u kotów!)
– amitraz rozcieńczony z wodą 1:250, miejscowo na zmiany, nie więcej niż 1/3 powierzchni ciała smarowana za jednym razem, używać 1-2 razy w tygodniu do ustąpienia zmian (amitraz nie jest zarejestrowany do użytku u kotów!)
– należy leczyć wszystkie koty, które miały kontakt z chorym osobnikiem
– leczenie trwa do czasu ustąpienia zmian lub stwierdzenia braku występowania pasożytów w zeskrobinie
– z preparatów gotowych dobrze sprawdza się Stronghold
– zwalczanie wtórnych zakażeń – antybiotyki, leki dezynfekujące skórę