Rośliny trujące dla kotów

Rośliny trujące dla kotów

Często właściciele kotów nie zdają sobie sprawy że tak niewinna rzecz jak roślinka w doniczce czy imieninowy kwiatek w wazonie mogą okazać się śmiertelnie groźne dla ich ulubieńca. Wiele kotów uwielbia obgryzać wszelkie dostępne części roślin, niektóre koty robią to bardzo rzadko, niezauważalnie dla opiekuna. Podstępność toksyn roślinnych polega na tym, że często nie dają objawów od razu – wszystko wygląda normalnie, kot się dobrze czuje, aż nagle jego stan ulega gwałtownemu pogorszeniu a dokładne badania pokazują, że nieszczęsne zwierze ma nieodwracalnie uszkodzone nerki i wątrobę. Inne rośliny mogą spowodować silne poparzenie pyszczka i dróg pokarmowych.

Dlatego – decydując się na wzięcie pod swoją opiekę kota – musimy podjąć również decyzję o pozbyciu się z domu niebezpiecznych dla niego roślin doniczkowych. Musimy również uważać na rośliny cięte – one również często są bardzo toksyczne. Nie można zakładać że kot który nigdy roślin nie obgryzał – nigdy tego nie zrobi. Bo może go to kosztować życie.

Lista roślin trujących dla kotów jest długa – głownie dlatego iż koty są bardzo wrażliwe na substancje toksyczne.

 

Rośliny dekoracyjne służące do ozdabiania np. bukietów.
Amaryllis sp.- amarylis, amarylek
Celastrus sp. – dławisz, słodkogorz
Chrysanthemum sp. – chryzantema, złocień
Colchicum autumnale – zimowit jesienny
Euonymus japonicus – trzmielina japońska
Euphorbia milii – wilczomlecz
E. pulcherrima – poinsecja
Helleborus niger – ciemiernik
Ilex sp. – ostrokrzew
Phoradendron sp. – jemioła
Solanum pseudocapsicum – ozdobna odmiana wiśni

 

Powszechnie hodowane rośliny doniczkowe
Alocasia sp.
Aloe vera – aloes
Azalea sp. – azalia
Diffenbachia sp. – diffenbachia
Dracaena – dracena, smokowiec
Fikusy
Geranium
Hydragea sp. – hortensja
Hedera helix sp. – bluszcz pospolity (wiele jego odmian)
Ligustrum sp. – liguster
Narcissus sp. – narcyz
Nicotiana sp. – tytoń ozdobny
Philodendron sp. – filodendron
Rhododendron Ficus sp. – różanecznik, rododendron

Rośliny ogrodowe i dziko rosnące
Abrus precatorius
Actaea spicata – czerniec gronowy
Allium sp. – czosnek
Parthenocissus quinquefolia – dzikie wino
Atropa belladonna – pokrzyk wilcza-jagoda
Aconitum sp. – tojad
Aesculus hippocastanum – kasztanowiec zwyczajny
Arisaema triphyllum – obrazkowiec
Awokado
Kwiaty cebulkowe takie jak tulipan, hiacynt, irys
Buxus sp. – bukszpan
Cestrum nocturnum
Clematis virginiana – powójnik wirginijski
Conium maculatum – szczwół plamisty
Convallaria majalis – konwalia majowa
Cyclamen sp. – fiołek alpejski, cyklamen
Daphne mezereum – wawrzynek wilczełyko
Datura sp. – bieluń
Delphinium – ostróżka
Descurainia pinnata
Digitalis purpurea – naparstnica purpurowa
Dicentra cucullaria – biskupie serduszka
D. spectabilis – ładniszka okazała, dicentra
Ipomea purpurea
Hydrangea sp. – hortensja
Kalmia latifolia – kalmia wielkolistna
Laburnum sp. – złotokap
Lantana camara
Lathyrus sp. – groszek
Ligustrum vulgare – ligustr pospolity
Liliaceae – liliowate
Lobelia sp. – lobelia
Lupinus sp. – łubin
Solanum lycopersicum – pomidor (tylko część pnąca jest szkodliwa)
Melia azedarach
Grzyby – wszystkie gatunki mogą stanowić potencjalne zagrożenie
Narcissus sp. – narcyz
Nerium oleander – oleander
Papaver sp. – mak
Parthenocissus quinquefolia – winobluszcz pięciolistkowy
Physalis sp. – miechunka
Phytolacca americana – szkarłatka amerykańska
Primula – pierwiosnek
Prunus sp. – wiśniowate (wiele odmian, m.in. dzika wiśnia, morela, brzoskwinia…)
Ranunculus sp. – jaskier
Rheum rhaponticium – rabarbar
Ricinus communis – rącznik pospolity
Robinia pseudoacaria – robinia akacjowa, grochodrzew
Sambucus nigra. – bez (jagoda bzu czarnego)
Sanguinaria canadensis
Solanaceae – psiankowate (np. ziemniak ale również bieluń)
Taxus sp. – cis – cała roslina
Triglochin maritimum – świbka morska
Rhus toxicodendron L. – czyli sumak jadowity
Urtica sp. – pokrzywa
Veratum viride – ciemiężyca
Wisteria sp. – słodlin, glicyna, wisteria
Ziarna jabłek (nasiona)

Fakt że dana roślina znalazła się na tej liście wcale nie oznacza że jej zjedzenie jest dla kota śmiertelne. Jednak – może być. Stopień toksyczności danej rośliny dla każdego kota jest różny. Jedne powodują wymioty, inne podrażnienie śluzówek, które się z nimi zetkną – a jeszcze inne – śmierć w kilka godzin. Po prostu – należy unikać kontaktu kota z wymienionymi wyżej roślinami, gdyż nie jest on dla tych zwierząt wskazany i bezpieczny.

Krótki opis kilku działań roślin na koty – oraz sposoby pomocy jakiej należy udzielić kotom:
LILIE I ROŚLINY LILIOWATE

Mało kto zdaje sobie sprawę jak bardzo niebezpieczne i groźne dla życia kota są te piękne i ozdobne rośliny. Mając kota w domu – musimy wydać im zakaz wstępu do naszych mieszkań. Nie do końca poznano substancje toksyczne zawarte w tych roślinach, ale wiadomo że zjedzenie przez kota nawet małego fragmentu liścia, łodygi czy kwiatu może w bardzo szybkim czasie doprowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia nerek prowadzącego do śmierci zwierzęcia.

 

 

KONWALIA MAJOWA (również roślina liliowata)
W kilka gdzin (od 1 do 2) po spożyciu rośliny pojawiają się wymioty – jest to objaw fizycznego podrażnienia błony śluzowej żołądka. Objawy te trwają krótko i mijają. Przez kilkadziesiąt następnych godzin kot może czuć się zupełnie dobrze i nie wykazywać żadnych oznak zatrucia. Po 1 – 3 dobach niestety wymioty znowu wracają w połączeniu ze złym samopoczuciem kota – tym razem często jako oznaka całkowitego uszkodzenia nerek i w tej chwili przeważnie nie można zwierzęciu już pomóc… Jeśli ilość toksyny nie była duża – można przedłużać życie zwierzęcia odpowiednimi lekami i dietą – ale ponieważ zwykle mija wiele czasu od momentu zjedzenia liścia do wystąpienia ciężkich objawów i postawienia diagnozy – szanse zwierzęcia są niewielkie a śmierć z powodu silnej mocznicy i zatrzymania produkcji moczu następuje zwykle w ciągu 5 dni.

 

LILIA ZŁOTOGŁÓW

Częsta w naszych wazonach ze względu na swoją urodę, okazy rosnące w naturze są pod ścisłą ochroną.
Udzielanie pierwszej pomocy polega na jak najszybszym kontakcie z lekarzem weterynarii – nie należy czekać na wystąpienie pierwszych objawów – każda chwila jest cenna. Lekarzowi należy powiedzieć czym kot się zatruł – a najlepiej pokazać fragment rośliny. Podjęcie leczenia ma sens tylko do 18 godzin od momentu zatrucia – później uszkodzenie nerek jest zbyt silne.

 

ZIEMOWIT (również roślina liliowata)
Pierwsza pomoc polega na jak najszybszym pozbyciu się fragmentów rośliny z układu pokarmowego – poprzez podawanie leków wymiotnych i przeczyszczających, należy podać również dużą dawkę węgla aktywowanego (4 g/kg masy ciała). Niezbędne jest też podawanie leków mających na celu podtrzymanie diurezy – w chwili gdy nerki zaprzestaną produkcji moczu – kot nie ma już szans.

 

DIFENBACHIA

Popularna roślina doniczkowa. Rośliny z tej grupy charakteryzują się tym że w częściach zawierających sok maja nierozpuszczalne szczawiany wapnia w postaci ostrych igieł jakby zawieszonych w specjalnej żelowej substancji która przy uszkodzeniu rośliny i przy kontakcie ze śliną – może puchnąć – powodując bardzo bolesne podrażnienia błon śluzowych które może zostać przekształcone w rozległy stan zapalny objawiający się silnym bólem i puchnięciem błon śluzowych. Jeśli opuchlizna dotyczy języka, podniebienia czy gardła – może to doprowadzić do problemów z oddychaniem i śmierci. Dodatkowo przy połknięciu liści mogą pojawić się silne bóle brzucha i biegunka.
Pierwsza pomoc polega na usunięciu z pyska kota fragmentów rośliny które mogą się tam jeszcze znajdować, przepłukaniu wnętrza pyszczka letnią wodą (ostrożnie, żeby kot się nie zakrztusił!) a następnie – jak najszybszym kontaktem z wetem który poda leki przeciwhistaminowe, przeciwzapalne i przeciwbólowe.

GWIAZDA BETLEJEMSKA

Roślina która zyskała dużą popularność w naszych domach, masowo pojawiająca się przed świętami Bożego Narodzenia. W porównaniu z innymi wilczomleczami jest stosunkowo mało toksyczna, ale tylko dlatego że inne rośliny z tej grupy odznaczają się duża toksycznością. W rzeczywistości roślina ta również nie powinna mieć prawa bytu w mieszkaniu w którym jest kot.

Trujące są wszystkie części tej rośliny – w przypadku kontaktu z błonami śluzowymi powodują silne ich podrażnienie i ból – w przypadku połknięcia – może wystąpić silna biegunka i wymioty co może doprowadzić do odwodnienia zwierzęcia. Pierwsza pomoc polega na przepłukaniu podrażnionych oczu lub pyszczka czystą, letnią wodą a następnie kontaktem z lekarzem weterynarii który poda leki wymiotne, węgiel, w razie potrzeby nawodni zwierzę i poda leki przeciwbólowe.

 

 

FILODENDRON

Roślina również często występująca w naszych domach, a jednocześnie bardzo niebezpieczna – zatrucia często kończą się dla kota tragicznie.

Zatrucie objawia się silnym podrażnieniem błon śluzowych, ślinotok, ale w przypadku większej wrażliwości kota lub po zjedzeniu większego kawałka rośliny mogą pojawić się drżenia mięśni, ogólne osłabienie, podwyższenie temperatury ciała – a po krótkim czasie następuje uszkodzenie nerek.

Pierwsza pomoc to: dokładne opłukanie podrażnionych błon śluzowych wodą i jak najszybszy kontakt z lekarzem.

KASZTANOWIEC

To popularne drzewo jest częstym powodem silnych zatruć u psów i kotów. Toksyczne są wszystkie części rośliny – również kasztany, kwiaty i liście.

W kilka godzin do dwóch dni po spożyciu przez kota fragmentu rośliny mogą pojawić się bardzo ostre objawy zatrucia: silne wymioty (często krwawe), biegunka lub zaparcia, silna gorączka, bóle brzucha, ślinotok, drżenie mięśni, zaburzenia oddechowe.
Leczenie polega na podaniu leków wywołujących wymioty – ale tylko do dwóch godzin od zatrucia oraz leczenia objawowego – nawadnianie, kontrolowanie oddechu – w razie biegunki – podawanie leków ja hamujących, w razie zaparć – przeczyszczających itp.

 

 

BLUSZCZE

W zależności od gatunku – różny jest poziom ich toksyczności – ale zawsze należy zakładać że ta odmiana jest rośliną bardzo trującą, ponieważ często wpływ jej na kota zależy od osobniczych uwarunkowań zwierzęcia.

Trujące są zarówno bluszcze domowe jak i te ogrodowe. najbardziej toksyczne są liście i jagody.
Wkrótce po zjedzeniu pojawiają się pierwsze objawy – podrażnienie błon śluzowych, wymioty, biegunka, silne pragnienie, ślinotok. Gdy substancje czynne wnikną już do krwi pojawiają się zaburzenia ze strony układu nerwowego – drgawki, zaburzenia świadomości, kłopoty z oddychaniem.

Pierwsza pomoc polega na szybkim przepłukaniu podrażnionego pyszczka wodą i jak najszybszym kontakcie z lekarzem który poda leki wymiotne, węgiel aktywowany oraz jeśli biegunka sama się nie pojawi – wywoła ją sztucznie – jest konieczna w celu oczyszczenia organizmu z resztek rośliny. Konieczne jest nawadnianie zwierzęcia i stała kontrola jego stanu zdrowia dopóki nie wróci do równowagi.
Poniższa lista została udostępniona przez autorkę strony: http://www.cats.alpha.pl/